جعفر وفا

32

تولى و تبرى در قرآن (فارسى)

گفتارشان آشكار است و آن كينه كه در دل دارند بيشتر است از آنچه كه به زبان مىآورند . آيات را برايتان آشكار ساختيم ، اگر به عقل دريابيد . دلايل بى اعتمادى خداوند ، ضمن منع مؤمنان از همرازى با غير مسلمانان به دلايل آن نيز اشاره مىكند كه عبارت است از : - غير مسلمانان نسبت به شما مسلمانان خيرخواه نيستند و از هيچ خيانتى دريغ نمىورزند : « لا يَألُونَكُم خَبالًا » . - دوست دارند شما در زحمت و مشقّت باشيد : « وَدّوا ما عَنِتُّمْ » . - نسبت به مسلمانان كينه‌توز و دشمن هستند و كينه‌توزى آنان از سخنانشان پيدا است ؛ در حالى كه آن ، بخشى از كينهء آنها را نشان مىدهد و آنچه در دل دارند زيادتر و شعله‌ورتر از آتش زبان آنهاست : « قَد بَدَتِ البَغضاءُ مِن افوهِهِم وماتُخفى صُدورُهُم اكبَرُ » . - نسبت به مسلمانان توطئه‌گرند و درصدد فريفتن آنهايند . در ظاهر با شما دوست مىباشند و در باطن بغض و كينه‌شان همچنان زبانه مىكشد و تا پاى مرگ با آنهاست و تنها روزى كه چراغ عمرشان خاموش گردد آتش كينهء آنان نيز فرو مىنشيند : « عَضُّوا عَلَيكُمُ الْانامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ » ( آل عمران : 119 ) ؛ از شدت خشم بر شما انگشتان خود را مىگزند ، بگو از خشم و كينه‌تان بميريد . » - در جنگها و گيرودارها ، اگر خير و خوبى و فتح و پيروزى به شما رسيد ناراحت مىشوند ، و هر گاه ضررى به شما برسد آنها خوشحال مىشوند : « انْ تَمْسَسْكُم حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وانْ تُصِبْكُم سَيّئَةٌ يَفْرَحوا بِها » ( آل عمران : 120 ) يك سؤال اگر به راستى كافران نسبت به مؤمنان كنيهء باطنى دارند ، و شكست و سرافكندگى آنان را مىخواهند پس چرا مسلمانان طبق گواهى قرآن نسبت به كفار علاقمند هستند و دوستشان مىدارند ؟ مگر قرآن خطاب به عموم مسلمانان نمىگويد : ها انْتُمْ اولاءِ تُحِبُّونَهُمْ . ( آل عمران : 119 ) آگاه باشيد كه شما آنان را دوست مىداريد .